نشانی

خواب های مه آلود تا ظهر طول کشیدند
میله های وهم ضخیم بودند نمی شد فرار کرد
ترازوی دیجیتالی عدد پانصد را نشان می داد
همین لنگر مرا به قعر رختخواب می کشید
می خواستم برگردم اما نشانی زمین را گم کرده بودم
همینطور خانه را
قاره چندم بودم ؟
بیشه شمالی یا جنوبی ؟
غار من کجا بود ؟وحشی بودم یا اهلی ؟
کدام دوره تاریخی ؟ لباس می پوشیدم ؟
خط تصویر ی بود ؟
به چه زبانی حرف می زدم ، سانسکریت ؟
فهمیده بودم آتش می سوزاند؟
برای غذا د یگران را می خوردم ؟
یادم نمی آمد